شاهنامه خواني

انار، آجيل و هندوانه  -

شب يلدا

مي نشيند بر لنگر  -

آنگاه تندي مي پرد 

مرغ دريايي

سيب نوبري   -

در قاب پنجره در مه

دماوند كوه

کلمن بارکس   و مولوی 

سراسر راه

                    تنها باد و برفاب -

        و نه همراهي

صداي پارو زدن  -

پيرمرد سوي فانوس را

پايين مي كشد

يك دسته گل نرگس

در گلدان فيروزه   -

ميهمان ها مي روند

جمعه ي ابري -

گوش كردن به يك صدف

بعد عصرانه

بوي دريا –

كنار چند رد پا

بيلچه اي قرمز

به ماهـــــور و جعبه مداد شمعي اش

گفتگو

چندي طول نمي كشد –

باران پاييزي

سپيده دم -

شكستن يخ آبشخور

براي گاوها

كي اين مرد رو ميشناسه ؟

حتي بركپه ي

برگهاي ته باغ -

برف نو

صبح زود  -

تند رفتن روي برف

كنار ردپاي کلاغ

خاك پشته   -

چند بيل  ِ ايستاده

در سرما

گردباد پاييزي –

پوسته پفك

 آرام مي چرخد

كنار بخاري نفتي  -

لنگه جوراب كاموايي

زرد و خيس

خیلی وقت ها بود محو ذن و هنر نگهداشت موتور سیکلت بودم .

غازهاي وحشي

تا بازگشتتان زنده ام  ؟

رعد پاييزي