صداي جارو  -

صبحانه در تنهايي

چه سرد چه سرد

با احترام به راوي  گوشه و ولايات انارهاي دريده

بي خوابي درون

منزلگاه ييلاقي  -

پارس سگان دور

دودكش  ِ بلند

برفرازش لانه ي لك لكي  -

برگ ريزان

كرسي داغ –

ماه در قاب  پنجره

پيدا ست

كلاهش

بوي كلاغ مي دهد

مترسك  ِ عريان

جناب آقای درویشی در اینجا  درمورد  پادشاهي . . . كفش بلورين توضيحاتي را ارائه فرموده اند.

چند روزيست حرف تازه اي ندارم . حق با عزازيل بود

عصر تابستان  -

يكي يكي مي رسند

گاوها از چرا

پياده روي –

افتادن برگ چنار

كف ِ دست ِ سرد

غروب پاييزي –

سنگ قبرهاي كهنه

رو به آبادي

شامگاه كوهستاني –

چراغ هاي شهر دور

روشن مي شوند

دستان ِ سپيدارهاي سپيد را

نغمه ي پرندگان

 به حركت در مي آرد .

سروي آن گوشه

 صورتش را

 به صورت ماه مي مالد ،

و سكوت تن خويش را

 به زمزمه ي رود شستشو مي دهد .

باد آرام وزيد.

اين سو من دل نگران و

                          شب خاموش ؛

وآن سو تو خاموش

                      و من دل نگران     . . .

يكي يكي

دو تا ، دوتا مي لرزند

بامبوهاي خاموش

شالاپ ، شالاپ  -

بر سنگ هاي خزه پوش

چندي غوك باران

سگ پارس مي كند

به بادهاي پاييزي

فانوسي لرزان

تابلوي نئون  -

جعبه ي مداد رنگي

درون ِ ويــــترين

باران آرام –

در پياده روي خيس

صندوق پست