نزديك درخت

گل سري افتاده ست

مه شامگاهي

بشقاب  ِ شلغم –

آرام مي خورد پيرزن

پاي كرسي

مترسك ِ عريان -

در باد اين سو و آن سو

بوته هاي خشك

. . .

او را چه‌ شادي‌ هست‌ از ديدن‌ اين‌ استخوانهاي‌ سپيد،
به‌ كردار كدوهايي‌ دورافكنده‌ در خزان‌؟

  . . .

چند تکه ابر -
پرده را کنار می کشم
آفتاب پا يـيزی

رعد و برق -

رخت ها را جمع مي كند

پيرزن به كندي

باران پاييزي –

ديوارهاي پيچك پوش

نيز در هياهو

پرده ي سياه

به پنجره مي كوبد .

رعد پاييزي

چندي نگاه كرد

برزمينشان گذاشت

هاشي هاي چوبي

مترسك ِ ديـــــم

مشتي گردو در جيبش

گرسنه خواهد شد

زنگ دوچرخه

همراه برگهاي زرد

پاكتي نامه

ايوان خالي –

عصرانه خوردن روي تخت

با كبوتران

شلنگ سوراخ -

آب  را  زياد مي كنم

فواره  را  هم

آلبوم كهنه –

از اتاق روبرو

آواز بــــنان

آفتاب كم جان –

آب هرز رفته تا صبح ،

كرت هاي  يونجه

باران مي ايستد  -

گربه پناهگاهش را

عوض مي كند

آفتاب بي جان –

رخت هاي روي بند نيز

خشك نمي شوند

با  باران تند -

بخار شيشه ها

صداي كتري

سرما ي شب  -

چند ستاره ي ديگر هم

شهابي كوتاه

باد پاييزي  -

از آنســـــوي رودخانه

چه سرد ، چه سرد

 برگ ريزان  -

بالاي درخت ها

كلاغ ها ي ِ پيدا